Ἀρχεῖα κατηγορίας: ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

Φεστιβάλ ΛΑ.Ε: Αλαβάνος–Κωνσταντοπούλου–Λαφαζάνης συζητούν για εναλλακτική και μέτωπο

Την Παρασκευή (7/7) στο Αμαξοστάσιο ΟΣΥ στο Γκάζι ανοίγει την αυλαία του το διήμερο πολιτικό-πολιτιστικό Φεστιβάλ της Λαϊκής Ενότητας (ΛΑ.Ε), Unity Festival 2017, Ανυπότακτοι/ες θα νικήσουμε.

Το Σάββατο (8/7) το βράδυ θα πραγματοποιηθεί στο χώρο του Φεστιβάλ ενδιαφέρουσα συζήτηση για την εναλλακτική πρόταση απέναντι στο μνημονιακό καθεστώς και το μέτωποανατροπής.

Στο τραπέζι της συζήτησης θα βρίσκονται και θα μιλήσουν οι Αλέκος Αλαβάνος, ΖωήΚωνσταντοπούλου και Παναγιώτης Λαφαζάνης.

Την προηγούμενη μέρα θα υπάρξει ειδική συζήτηση για την εναλλακτική προοπτική της Ευρώπης ενάντια στην ευρωζώνη και την ΕΕ με συμμετοχή αγωνιστών από Ελλάδα και διακεκριμένα στελέχη της Αριστεράς στην Ευρώπη.

Η πρόσκληση για παρουσία στο Φεστιβάλ της ΛΑ.Ε είναι προφανώς ανοικτή και ειδικά στη σημερινή συγκυρία η παρουσία όλων από τον αριστερό προοδευτικό δημοκρατικό χώρο, ανεξάρτητα από όποιες απόψεις και εντάξεις, έχει ευρύτερη σημασία για ένα ελπιδοφόρομήνυμα αντίστασης, ενότητας και αγώνα.

Advertisements

Η Λαϊκή Ενότητα διοργανώνει το Φεστιβάλ «Unity» – Δυο μέρες με ριζοσπαστικές ιδέες, μουσική, πολιτική συζήτηση και διασκέδαση

Δελτίο Τύπου

Φεστιβάλ «UNITY»

διοργανώνεται από τη Λαϊκή Ενότητα

Δυο μέρες με ριζοσπαστικές ιδέες, μουσική, πολιτική συζήτηση και διασκέδαση

Μέσα στο καυτό καλοκαίρι, στο κέντρο της Αθήνας (πεζόδρομος Ερμού και Πειραιώς – Γκάζι), κόντρα στον «καιρό» των μνημονίων, της λιτότητας και της υποτέλειας, κόντρα στην καταθλιπτική απογοήτευση, κόντρα στα δήθεν αδιέξοδα, η Λαϊκή Ενότητα διοργανώνει το «Unity», το πρώτο της νεολαιίστικο (και όχι μόνο) πολιτικό – πολιτιστικό διήμερο στις 7 και 8 Ιούλη, φιλοδοξώντας να ξαναφέρει στο προσκήνιο την ορμητική δροσιά της νεολαίας και τις απελευθερωτικές ιδέες της Αριστεράς.

Δυο μέρες με σύγχρονα μουσικά συγκροτήματα και πολύ μουσική.

Δυο μέρες συζητήσεων για τα μεγάλα ζητήματα της κοινωνίας με τη συμμετοχή, μεταξύ άλλων,των

  • Ν. Χουντή, ευρωβουλευτή της Λαϊκής Ενότητας (ΛΑ.Ε.) την Παρασκευή 7 Ιουλίου,

  • Παν. Λαφαζάνη, Γραμματέα του Π.Σ. της ΛΑ.Ε., Α. Αλαβάνου, επικεφαλής του «Σχεδίου Β’» και Ζωής Κωνσταντοπούλου, επικεφαλής της «Πλεύσης Ελευθερίας» (συζήτηση για την εναλλακτική πρόταση της εξόδου από την κρίση και τα μνημόνια) το Σάββατο 8 Ιουλίου

  • εκπροσώπους της ευρωπαϊκής Αριστεράς από την Γαλλία (Djordje Kuzmanovic, Ανυπόταχτη Γαλλία), την Ισπανία (Jesús Romero, Ποδέμος – Ενωμένη Αριστερά), την Πορτογαλία (Filipe Teles, περιοχικό «Praxis») την Γερμανία (Constantin Braun, Die Linke,), τον ακτιβιστή – πανεπιστημιακό – συγγραφέα John Rees, (Βρετανία), τον Οικονομολόγο Ερίκ Τουσέν(Βέλγιο).

Επιμένουμε στον δρόμο του ΟΧΙ στην λιτότητα και στα μνημόνια.

Επιμένουμε στην ελπίδα της αντίστασης, της κοινωνικής δράσης, της ανατροπής.

Επιμένουμε στην ενότητα της Αριστεράς και του λαού.

Συζητάμε για την άμεση εναλλακτική λύση και την σοσιαλιστική προοπτική με εκπροσώπους της ελληνικής ριζοσπαστικής Αριστεράς.

Παλεύουμε και τραγουδάμε!

Ανυπότακτοι/ες – θα νικήσουμε!

Το Γραφείο Τύπου της ΛΑΕ

UNITY – Πολιτικό και πολιτιστικό Φεστιβάλ της Λαϊκής Ενότητας (ΛΑΕ)

Το Unity είναι ένα νέο πολιτικό και πολιτιστικό φεστιβάλ που θα λάβει χώρα φέτος για πρώτη φορά. Ευελπιστούμε ότι θα γίνει ένας τόπος συνάντησης με συζητήσεις και μουσικές, για νέους και νέες, εργαζόμενους/-ες, άνεργες και ανέργους, για κινήματα κι ανθρώπους που θέλουν να συζητήσουν, να διασκεδάσουν, να δημιουργήσουν.

Ανυπότακτοι/ες θα νικήσουμε!

Η «Ενότητα» είναι το σύνθημά μας. Ενότητα μεταξύ των λαών, ενότητα όσων πλήττονται από τις κυρίαρχες πολιτικές, ενότητα της Αριστεράς και όλου του κόσμου που παλεύει καθημερινά για μια ζωή με αξιοπρέπεια.

Το Unity αποτελεί μία πρωτοβουλία του κόσμου της Λαϊκής Ενότητας με στόχο να γίνει υπόθεση καθενός και καθεμίας που αναζητά μια συλλογική διέξοδο και έναν άλλο τρόπο να συζητά, να διασκεδάζει, να αγωνίζεται.

Η ιδέα

Αυτό που μας παρακινεί είναι η πεποίθησή μας ότι, την ίδια στιγμή που οι «από πάνω» ενώνονται για να συνεχίσουν να μοιράζουν αδικία, θλίψη και φόβο, χρειάζεται και η δικιά μας ενότητα: αυτή της αλληλεγγύης, της αντίστασης, της δημιουργικότητας, του αγώνα.

Πού και πότε;

Το φεστιβάλ θα πραγματοποιηθεί το διήμερο 7-8 Ιουλίου στο Παλιό Αμαξοστάσιο του ΟΣΥ στο Γκάζι. Το πρόγραμμα των εκδηλώσεων και των συναυλιών, καθώς και περισσότερες λεπτομέρειες θα ανακοινωθούν πολύ σύντομα.

Οι μέρες πλησιάζουν… Ξεκινάμε!

Στοιχεία Επικοινωνίας:

Email: festvalunity@gmail.com

Τηλ.: 210 3800 067

Fax: 210 3800015

Πατήστε ΕΔΩ για τη σελίδα του Φεστιβάλ Unity στο Facebook

Η αριστερή εναλλακτική – Π.Γκαργκάνας, Χ.Λάσκος, Π.Λαφαζάνης, Α.Χάγιος [Μαρξισμός 2017]

Παναγιώτης Λαφαζάνης

Θετικά αντιμετώπισε και ο Παναγιώτης Λαφαζάνης την ιδέα της κοινής δράσης της πέρα από τον ΣΥΡΙΖΑ αριστεράς. Έκλεισε την ομιλία του με τα παρακάτω λόγια:

“Στην αριστερά υπάρχουν διαφορές. Αλλά δεν υπάρχουν μόνο διαφορές. Και η αριστερά νομίζω ότι αν θέλει να ανοίξει σήμερα δρόμους και να μη μένει μια δύναμη απλώς διαμαρτυρίας, αναμονής ή το να επαγγέλεται αλλαγές για την άλλη ζωή αυτό που χρειάζεται σήμερα είναι να αναπτύξει μια νέα ενωτική κουλτούρα… Πάνω σε αυτή τη βάση χρειάζεται άμεσα να αναπτυχθεί μια μεγάλη ενωτική πρωτοβουλία κοινής δράσης, συνεργασίας, συμπόρευσης, συμπαράταξης, ενός κοινού μετώπου όλων των αριστερών δυνάμεων στη βάση των επίκαιρων στόχων μιας επίκαιρης για το σήμερα εναλλακτικής λύσης με στρατηγικές προοπτικές”.

Η εισήγησή του επικεντρώθηκε σε τέσσερις παρατηρήσεις. Η πρώτη είναι η εμπειρία από τις προηγούμενες επαναστάσεις:

“Είμαστε στα 100 χρόνια από την Οκτωβριανή Επανάσταση. Στα εκατό αυτά χρόνια γίνανε πλήθος επαναστατικά εγχειρήματα. Νικηφόρα επαναστατικά εγχειρήματα τα οποία, όμως, δεν μπόρεσαν να ανοίξουν δρόμους σε μια νέα κοινωνία. Απέτυχε το μεγάλο Σοβιετικό πείραμα. Απέτυχε η Κινέζικη επανάσταση. Απέτυχε η επανάσταση του Βιετνάμ. Απέτυχε τελικώς η Κούβα. Δεν υποβαθμίζω τις μεγάλες κατακτήσεις και τις μεγάλες επιτεύξεις αυτών των επαναστάσεων. Αλλά η τελική κατάληξη δεν ήταν θετική.

Όλα αυτά τα εγχειρήματα από ένα σημείο και πέρα είχαν δυο μειονεκτήματα μεγάλα. Ένα, έρεπαν προς τον αυταρχισμό. Και δεύτερον από ένα σημείο και πέρα τουλάχιστον η παραγωγικότητα, η αποδοτικότητα, η καινοτομία, το ευρηματικό πνεύμα των οικονομιών, η δυνατότητα τους δηλαδή να αναζωογονούνται και να ανανεώνονται είχε χαθεί…. Με δυο λόγια, για να το συμπυκνώσω, σήμερα χρειαζόμαστε ένα νέο Κεφάλαιο. Ένα νέο Κεφάλαιο το οποίο δεν θα κάνει απλώς κριτική του καπιταλισμού… αλλά θα επικεντρωθεί κυρίως θα έλεγα στην κριτική του σοσιαλισμού και των σοσιαλιστικών εγχειρημάτων και θα αναδεικνύει ένα καινούργιο σοσιαλιστικό πρότυπο.

Δεύτερη παρατήρηση. Νομίζω ότι το επίκαιρο, το κεντρικό θέμα σήμερα, είναι πως θα απαλλαγούμε από τα μνημόνια και τη λιτότητα και θα ανοίξουμε το δρόμο για ένα νέο ριζοσπαστικό μεταβατικό οικονομικό πρότυπο με σοσιαλιστική προοπτική.

Ο ΣΥΡΙΖΑ απέτυχε. Αλλά θα πρέπει να μελετηθεί το πείραμα. Που τελικά απέτυχε και γιατί; Υπήρχε δυνατότητα να κάνει κάτι διαφορετικό; Βεβαίως υπήρχε δυνατότητα να κάνει κάτι διαφορετικό… Αυτό όμως είχε μια προϋπόθεση: να μην υπογραφεί το τρίτο μνημόνιο και να υπάρξει άμεση έξοδος από την ευρωζώνη.

Στάση πληρωμών

Αυτή η άμεση έξοδος από την ευρωζώνη θα ήταν το κλειδί εκείνο που θα άνοιγε την δυνατότητα να υπάρξει στάση πληρωμών στη χώρα, επομένως διαδικασία για την διαγραφή του χρέους, να σταματήσει η Ελλάδα να βρίσκεται υπό κηδεμονία…

Τρίτη παρατήρηση. Η έξοδος από την Ευρωζώνη, βεβαίως, ανοίγει τον δρόμο ταυτόχρονα και για την αποδέσμευση από την ΕΕ. Δεν μπορεί να υπάρξει έξοδος από την Ευρωζώνη με ένα ριζοσπαστικό πρόγραμμα χωρίς να κινηθούν ταυτόχρονα οι διαδικασίες εξόδου και αποδέσμευσης από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Η αποδέσμευση, όμως, από την ΕΕ δεν μπορεί να υποκαταστήσει σε καμία περίπτωση το κομβικό σημείο που είναι η έξοδος από το ευρώ διότι αυτό είναι το πιο δύσκολο, αυτό είναι το συγκρουσιακό. Δείτε το Brexit… Αν η Βρετανία ήταν στο ευρώ η διαδικασία δεν θα ήταν μακρόχρονη, θα έπρεπε να γίνει σε χρόνο ντε-τέ και με μεγάλες αντιπαραθέσεις και συγκρούσεις και οικονομικές, θα έλεγα, συνέπειες και διαφοροποιήσεις”.

Η σημασία μιας ενωτικής πρωτοβουλίας είναι πολύ μεγάλη, σύμφωνα με τον Λαφαζάνη:

“Θα άλλαζε κυριολεκτικά το πολιτικό σκηνικό. Χαιρετίζουμε τις τελευταίες κινητοποιήσεις που έδειξαν ότι υπάρχει μια αναζωογόνηση του κινήματος. Δεν πετάμε στα σύννεφα αλλά είναι ένα θετικό σημάδι. Νομίζω ότι αν εργαστούμε όλοι μαζί σε αυτή την ενιαία κατεύθυνση του κινήματος, του διαλόγου, της συνεργασίας, του μετώπου γρήγορα μπορεί να δούμε καταστάσεις πολύ διαφορετικές στη χώρα μας. Καταστάσεις πολύ πιο ελπιδοφόρες, πολύ πιο αισιόδοξες”.


Παρέμβαση Δημήτρη Στρατούλη στην εκδήλωση της ΛΑΕ για τον Σωτήρη Σιώκο

Πέρασαν ήδη περισσότερα από τρία χρόνια από τότε που, χάσαμε πρόωρα και άδικα τον αγαπημένο μας σύντροφο και φίλο Σωτήρη Σιώκο.

Τον συνεπή κομμουνιστή, τον σύντροφο, τον ασυμβίβαστο, σεμνό και ανιδιοτελή αγωνιστή, τον καλό άνθρωπο, τον πιστό φίλο.

Τον Σωτήρη τον γνώρισα το 1976, ως συνδικαλιστικό στέλεχος και μέλος του ΚΚΕ, όταν ανέβηκα στην Αθήνα για να σπουδάσω στη Νομική, κουβαλώντας μαζί μου ένα μπαούλο ελπίδες και όνειρα. Με το Σωτήρη δεθήκαμε πιο πολύ μετά το 1981 στους κοινούς αγώνες για το δίκιο του εργάτη και για την ειρήνη μέσα από τις γραμμές του ΚΚΕ και εν συνεχεία του Συνασπισμού.

Πιο πολύ όμως δεθήκαμε με το Σωτήρη, από το 2000 και μετά, που ανέλαβε το εργατικό τμήμα του ΣΥΝ, και ήμουν, ας πούμε με την παλιά έννοια της λέξης, “καθοδηγητής” του από την Π.Γ. Είχαμε γίνει στενοί συνεργάτες, μια πολιτική γροθιά, αυτός κι εγώ και όλοι μαζί οι σύντροφοι του τότε εργατικού του ΣΥΝ, μαζί με το σύντροφο μας Αλέκο Καλύβη, και τους άλλους συνδικαλιστές, που ήταν υπεύθυνοι της παράταξης, της πάλαι ΠΟΤΕ ηρωικής ΑΥΤΟΝΟΜΗΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ, του μικρού αλλά αδούλωτου στους σύγχρονους Ρωμαίους Γαλατικού χωριού, που με τόσο κόπο, επιμονή και υπομονή είχαμε χτίσει.

Ο Σωτήρης ξεχώριζε πάντα απ’ όλους μας.

Είχε ένα γαλήνιο τρόπο να διατυπώνει με ουράνια ηρεμία τις πολιτικές απόψεις του.

Είχε σχηματισμένο στο πρόσωπό του ένα αιώνιο χαμόγελο ιστορικής αισιοδοξίας.

Έβγαζε καθημερινά μία ατέλειωτη διάθεση να μιλάει στους εργαζόμενους και στο λαό. Ήταν πραγματικός ρήτορας με βροντώδη, στεντόρεια και σταθερή φωνή, που χαιρόμασταν να τον ακούμε.

Διέθετε άριστη Μαρξιστική κατάρτιση και ακλόνητες ιδεολογικές και αξιακές βάσεις. Είχε θεωρητικά τεκμηριωμένη πίστη στον κομμουνισμό και βαθιά γνώση της ιστορίας.

Έγραφε τεκμηριωμένα άρθρα και εισηγήσεις με κάτι τεράστια γράμματα, που μόνο αυτός ήξερε να γράφει.

Είχε αδιάλλακτη στάση ως συνδικαλιστής απέναντι στην εργοδοσία και στην τραπεζοκρατία.

Ήταν ενεργό μέλος του φιλειρηνικού κινήματος και ακατάβλητος μαχητής για τα θέματα πολιτισμού.

Ήταν πάντα ανθρώπινος με διάχυτο αίσθημα αλληλεγγύης απέναντι στους συναδέλφους φίλους και συντρόφους και γι’ αυτό αγαπήθηκε απ’ όλους μας.

Ο Σωτήρης ήταν πολυάσχολος και πολυτάλαντος αριστερός, πραγματικός κομμουνιστής, ακούραστος πολιτικός, συνδικαλιστής, σκηνοθέτης, οργανωτής εργατικών και λαϊκών αγώνων, και ταυτόχρονα συνεπής στις υποχρεώσεις του απέναντι στην Γιώγια και τα παιδιά του, το Γιώργο και την Άσπα, που στην κυριολεξία λάτρευε.

Ο Σωτήρης ήταν ακούραστος και ανιδιοτελής αγωνιστής, ριζοσπάστης με ενεργή σταθερή και πρωτοπόρα παρουσία στους εργατικούς, λαϊκούς και πολιτικούς αγώνες για Ανθρώπινα και πολιτισμένα Βριλήσσια, για τους τραπεζοϋπαλλήλους, για όλους τους εργαζόμενους και συνταξιούχους, για την υπόθεση της Αριστεράς, για τον πολιτισμό, για το λαό, τη νεολαία και την πατρίδα.

Ήταν παρών παντού, όπου τον καλούσε το καθήκον, σε ολόκληρη τη χώρα και δυστυχώς πιστός σ’ αυτό το καθήκον πέθανε επιμένοντας να ταξιδεύσει, με το τρένο, εκείνη την καταραμένη ημέρα στις 6 Μάρτη του 2014, παρότι δεν ένοιωθε καλά, για να συμμετάσχει σε εκδήλωση στα Τρίκαλα.

Αυτοκριτικός μέχρι αυτοσαρκασμού, με συνεχή απολογισμό για την συνδικαλιστική και πολιτική δουλειά του, αλλά και με τεκμηριωμένη και θαρραλέα κριτική για όσα θεωρούσε ότι γίνονται λαθεμένα.

Ο Σωτήρης ήταν μια γάργαρη και αστείρευτη πηγή αγάπης, φροντίδας, συντροφικότητας και αλληλεγγύης για όλους μας, είχε μεγάλη αγαπησιάρικη καρδιά, γι’ αυτό τον αποκαλούσαμε Σωτηράκη και λέγαμε ότι θυμίζει καλό χριστιανό των πρώτων χρόνων.

Όρθιος, ασυμβίβαστος και αξιοπρεπής έζησε, όρθιος με ψηλά το κεφάλι και πιστός στο καθήκον έφυγε.

Ο Σωτήρης ήταν πιστός στις ιδέες και τις αξίες της Αριστεράς σε όλη την διαδρομή του σ’ αυτή, είτε στο ΚΚΕ, είτε στο ΣΥΝ ως μέλος της Κ.Ε. του και ως υπεύθυνος του εργατικούτμήματός του, είτε στο ΣΥΡΙΖΑ ως μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του και υπεύθυνος του πολιτιστικού τμήματός του, και στο Αριστερό Ρεύμα, που ήταν ιδρυτικό του στέλεχος και μέλος του μέχρι το θάνατό του.

Αγαπημένη μου Γιώγια και αγαπημένα παιδιά του, Γιώργο και Άσπα, να είστε υπερήφανοι, που είχατε τέτοιο σύζυγο και πατέρα και σας άφησε πίσω ένα καλό και τιμημένο όνομα.

Σύντροφοι και συντρόφισσες θα ήταν εύκολο να τελειώσω λέγοντας ότι ο Σωτήρης μας ζει και θα ζει στους αγώνες μας, στα γλέντια μας, στα πένθη μας και στις μνήμες μας.

Ναι, ο Σωτήρης μας ζει και θα ζει σ’ όλα αυτά, αλλά πέρα από τα μεγάλα λόγια, η σκληρή αλήθεια είναι ότι ο πραγματικός και θνητός Σωτήρης, δεν είναι ζωντανά ανάμεσά μας. Ότι σε όλους εμάς που είχαμε την τιμή να μας έχει φίλους και φίλες του, συντρόφους και συντρόφισσες του, μας λείπει και μας λείπει πολύ. Το κενό της απουσίας του, ιδιαίτερα αυτή την περίοδο του μνημονιακού ζόφου, μας είναι δυσαναπλήρωτο.

Σύντροφοι, συντρόφισσες,

Ας κρατήσουμε ως ακριβό φυλακτό και ως οδηγό στην υπόλοιπη ζωή μας, τη γνωριμία μας, τη φιλία και συντροφικότητα μας με το Σωτήρη.

Όσον αφορά τη ΛΑΕ, τα μέλη και φίλους της, είμαι εξουσιοδοτημένος να πω ότι δεσμευόμαστε στη μνήμη του ότι θα μείνουμε πιστοί και πιστές στις ιδέες, τις αξίες, τα ιδανικά, όλα εκείνα για τα οποία αγωνίστηκε στη ζωή του και είχαμε την τύχη να αγωνιστούμε μαζί του γι’ αυτά.

Ας τον τιμήσουμε, όπως ο ίδιος θα ήθελε, με τη μαζική παρουσία μας αύριο, 17/5, στην απεργιακή συγκέντρωση κατά της ψήφισης του 4ου μνημονίου, από μια κυβέρνηση, που ο ίδιος δεν το πίστευε όσο ζούσε ότι θα το ψήφιζε και μεθαύριο στη συγκέντρωση – συναυλία που καλεί ο φίλος του ο Μίκης για τον ίδιο σκοπό.

Αθάνατος!